Pasaden ostegunean hasi zen gure bidaia.Han Bremengo musikariak,lamia,Printze txikia eta Hamelingo txirularia egon ziren gurekin.

Ederto pasatu genuen! Kometak izan ziren gure tramankuluak, eta haien gainean musika eta dantzaren mundura joango gara.

Talde eragilekoek antzerki bat prestatu genuen:

Printze txikia:-. Hemen nago! Bakarrik! Planeta txiki honetan ! Neure Bremengo lagunak etortzekotan geratu ziren. Nola demontre helduko dira honaino? Hemen ez dago ez trenik, ez autobusik.. ezta aireporturik!

Bremengo Musikariak heltzen dira.

-. Kaixo, Kaixo ! ! ! Heldu gara ! (elkar besarkatu, bostekoa eman...)

Abestia:

Bremengo musikariak gara

Planeta hontara etorri gara

Printze Txikia gure laguna

Bidai batera gonbidatzera (Bis)

Prin-. Ze bidai da hori? Zertaz zabiltzate berbetan?

Bat-batean... Hamelingo Txirularia sartzen da (patinetean) zarataka, eta barrezka...

Ham-. Neuk esango dizuet ! ! ! (txirulagaz buruan kolpea jo eta denak lokartzen dira)

Esplikazioa ematen du.

Ham-. Ni ez nago hauek bezain nekatua eta bidaia hastera noa, zuok zuon tramankulua duzuenean hasi ahalko duzue. NI BANOAAAA ! ! !

(Lamia atzetik irteten da, musika psikodelikoagaz)

Guk Lamiok, gure hankak direla eta, ezin dugu bidai asko egin. Gainera, Hamelingo txirulariaren doinuek izutu egiten gaituzte, baina... Euskaraz parra parra entzuteak, agertarazten gaitu. Beraz, gure laguntza behar baduzue, hemendik aurrera Zamudioko eskolan EUSKARAZ ! ! ! Agur!

 Hemen dago gure antzerkitxoa eta bertan oso dotore gaude! Lan izugarria izan da baina benetan polita geratu dela. Zuen iritziak nahi ditugu ,beraz, idatzi gure blogean. Ez izan lotsatiak!

"Itsasoa etxe barruan" , "20OOO legoa itsazpeko bidaian".... eta hauek bezalako beste hainbat ipuinetan abentura ugari bizi ahal izan ditugu, horregatik aukeratu genuen Getxoko Aquariuma, liburu hauetako protagonistak ezagutzeko...arrainak.

Marrazoen arrainkumeak, olagarroak, morerak,itsa izarrak... eta gure kostaldeko hainbat eta hainbat arrain ezagutu genituen.

Batzuk, hondartzetan ikusiak eta beste batzuk itsas barrenekoak,baina guztietaz gauza bitxiak ikasi genituen.

Algak eta koralen artean ur beroko kolorinetako arrainak ikusteko aukera izan genuen.Han "Nemo" filmeko protagonistak azaldu zitzaizkigun.

Oso ikustaldi bitxia eta interesgarria izan zen.

Bukatzeko eta eguraldiak lagunduta Getxoko kirol portuan bazkaldu , jolastu... eta ederto pasatu genuen!

5.Maila

Luisen motxila ez dago hutsik

Jaio nintzen tokian etxe handi asko daude, kolonbiako hiribura da hain zuzen eta Bogota du izena. Bertan, familia handia daukat: izeko eta osabak, lehengusu eta lehengusinak eta baita lagun asko ere, adibidez Lucho da orain burura etorri zaidan horietariko bat.

Egun batzuk barru hara joango naiz oporretan eta guztiak ikusiko ditut.

Sei urte nituenean, hegazkina hartu eta hango familia eta lagunak utzi nituen eta Burgosera etorri nintzen Frantziatik eta Bartzelonatik bidaiatu eta gero. Ez zen lehenengo aldiz nik hegazkin bat hartzen nuena. Izan ere, txikiagoa nintzenean beste bat hartu nuen Venezuelara joateko.

Burgos ez zitzaidan gehiegi gustatu, hotz handia egiten zuen eta zaila izaten zen lagunak kalean topatzea, horrexegatik pozik etorri nintzen Euskal Herrira, aldatzeko gogoa neukan.

Garai hartako gogoramen onak ditut: Bakioko hondartzara joan ginena eguna pasatzera, eskolako lehen egunak, nire ondoan izan ziren andereño eta lagunak, euskara ikasteko gogoa ...

Zazpi urterekin etorri nintzen Zamudioko eskolara, pozik sartu nintzen eskolan. Nahiz eta pentsatu euskara oso hizkuntza zaila zela, baneukan gogoa beste hizkuntza bat ikasteko eta uste dut lortu dudala. Eskolan izan nuen lehen andereño Bea izan zen, eta Cristinarekin batera lagundu zidaten euskararekin hasierako urtean. Oraindik gogoratzen dut eskatzen zidatena ez nuela egiten, hitz batzuk ulertzen ez nituelako. Ez nuen gaizki hartzen, “errakuntzetatik ikasten da" eta uste dut hori normala dela. Andereño eta maisu guztiei eman nahi dizkiet eskerrak, baina bereziki nire buruan batzuk toki berezia izango dute: Marije, Gloria, Belen ...

Eskolako motxilan gauza asko sartu ditut: euskara, irakasleak, lagunak, ... Bai, lagun onak ere egin ditut: seigarren mailako Mikel eta Yerai eta 5. mailako Ane, Nerea eta Nahia. Baita ere Mikel Urdangarin “Non geratzen den denbora” eta Hertzaina taldearen “Aitormena” kantak motxilan dauzkat Bernardo Atxagaren “Xola eta basurdea” liburuarekin batera.

Datorren urtean Institutoan egongo naiz eta bertan ikasiko dut. Hemen ezagutu dudana uztea apurtxo bat kostatuko zaidala esan behar dut, baina jakin ezazue ez naizela bakarrik joango, motxila gauza txikiez beteta daukat eta niretzako gauza txikiek garrantzia handia dute. Baina gauza positiboak bilatzen animatuko naiz:

• Lagun berriak egingo ditut eta hemengoak ez ditut galduko. Pozik nago nire lagun onenak elkarrekin zoriontsu daudelako, eta gainera blog honen bitartez jarraituko dut zuekin harremana izaten;
• Hemen ikasi dudana barruan daukat eta aterako dut ahal dudan guztietan.

Kolore argia aukeratu dut euskara margotzeko. Gauza alaiak kolore argiez margotzen dira, eta niretzako euskara alaia da.

Azkenean heldu da eguna. Hainbeste lan egin ondoren, guztiok gela bakoitzeko ipuin bana entzuteko aukera izan dugu.

Beti bezala, guztiok elkartu gara eskaileretako batzarrean eta prest izan gara asmatutako ipuin onenetariko batzuk irakurtzeko eta entzuteko. Lan zaila, ezta? Agian, besteen aurrean agertzen garenean urduri jartzen garelako. Baina dena ondo atera da. Ipuin politak entzun ditugu eta ederto pasatu dugu.

Aurreko frogen emaitzak ere ezagutu ditugu eta gehienok ondo bete ditugula entzun dugu. Bete ez dutenek saiatuko direla konpromisoa hartu dute.

Asanblada amaitzeko hurrengo egunetan prestatu behar ditugun frogak jaso ditugu:

Hurrengo frogak ekainaren 5ean eta 21ean, larunbateko eskolako jaian, egin beharko ditugu.

Eskolako jaian "Ipuinen mundura" joango gara eta LH-koek Peter Pan ipuina landuko dugu. Gai horren inguruan mozorratuko gara, hau da, Peter Pan, Kanpaitxu, Wendy, Garfio kapitaina, piratak eta ume galduak izango gara. Egun horretarako piraten inguruko abestiak eta koreografiak prestatu beharko ditugu. Abestiak hauek izango dira:

- Lehen mailakoek: "Pirata hanka motza".

- Bigarren mailakoek: "Itsasontzi baten".

- Hirugarren eta laugarren mailakoek: "Piraten abestia".

- Bosgarren mailakoek: "Bandera, untzi eta kalabera".

- Seigarren mailakoek:"Pirata egurzangoa".

Beraz, badakizue, ikasi, ondo prestatu eta mozorroak aurkitu edo egin.

Hemen duzue hirugarren mailako Arelyk asmatu duen ipuina. Beste ipuinak ikusteko egin klik hemen.

PRINTZESAREN ZAPATAK

Bazen behin, Zamudioko herrian Leire izena zuen printzesa polit bat. Leire oso triste zegoen. Zapatak galdu zitzaizkion basoan. Bila eta bila aritu zen, baina ez zituen aurkitzen. Oso nekatuta zegoenez, lo hartu zuen zuhaitz baten alboan.

Bitartean, Sander printze dotorea, basotik zebilen paseatzen. Bat-batean, Sanderrek urtxintxa txiki bat ikusi zuen, ahoan zapata zuela. Urtxintxak printzea ikustean, beldurtu eta korrika bizian alde egin zuen. Orduan, Sanderrek zapata hartu zuen. Zapata apurtuta zegoen, urtxintxak koska egin ziolako. Sanderri nazka eman zion, animaliaren adurra zuelako. Horregatik, zapata bota egin zuen. Printzeak, orduan, bere ibilaldiarekin jarraitu zuen.

Sander txistuka eta kantari hasi zen eta Leire esnatu zuen. Leirek printzea ikusi eta ea zapatarik ikusi ote zuen galdetu zion. Sanderrek baietz erantzun zion, baina apurtuta zegoenez, bota egin zuela gaineratu zuen. Leire penatuta geratu zen eta printzea, orduan, piska bat errudun sentitu zen.

Horrexegatik, zera esan zion printzesari:

- Egon lasai, nik zapata dotoreak egiten dakit eta zuri inoiz egin ditudan politenak oparituko dizkizut.

Honela, biak pozik geratu ziren.

Eta hala bazan edo ez bazan, sar dadila kalabazan eta irten dadila Zamudioko plazan!

Gogoratzen zarete nola abiatu ginen ipuinen mundura? Martxoko ostegun hartan kotxe hegalariak prestatu, mozorro magikoak jantzi eta "Sekula betiko" lurraldeko bidea hartu genuen.

Ipuin bidaiaren hasiera

">Zabaldu begiak eta gogorarazi!!

Ipuin mundura goaz

Bazen behin Txorierriko eskola urdin-urdin bat. Urdina zerua bezala, itsasoa bezala edota ume txiki batzuen begi handiak bezala. Baina bertako ikasle askok kolore gehiago nahi zuten:gorriak eta berdeak, moreak, arrosak eta horiak...Ostadarraren kolore guztiak!

- Baina nola lortu gure eskola kolore guzti hoiekin margoztea?, -esaten zuten kezkatuta.

Halako batean Haur Hezkuntzako ume bati otu zitzaion : "Ipuin mundua"  eskolan sartuko dugu.

Eta pentsatu eta egin.

Horrela eskola kolorez eta fantasiaz bete genuen.

Ez dakigu seguru, baina uste dugu kamishibai gutxi euskaraz egina daudela. Hau zorte hau! gure neska mutil hauei esker badaude mundu honetan hiru ipuin gehiago euskaraz guztiok gozatzeko! Gora 6. mailakoak!